هزار و یک تحریف و دگرش 

          

 

 

۱.زن ستیزی در طالبانیسم تلویزیونی:

 

ستیز با پیکر زنانه  با دوربین گریزی از

 گل اندامان در  تلویزیون سیاسی ایران:

 

 

تحریف اندام زنان در تلویزیون را می توان برای نمونه در مجریهای زن و در پخش

 فیلمهای سینمایی یا سریالها دید.مجری های خانم به نحوی لباس می پوشند که

برجستگی های پستانی آنان در حداقل وضوح و دید قرار گیرد!برخی با پوشیدن لباسهای

گشادومقنعه های آویزان و برخی با قوز کردن به جلوو تو بردن سینه و جلو انداختن

شانه ها و گروهی دیگرنیز با در دست گرفتن یک منو یا کتاب در جلو خود ترتیبی

می دهند که هیچگونه برجستگی پستانی را به نمایش نگذارند.تختی و صافی

 قفسه سینه در مجریهای زن به اندازه ای است که این گمان می افتد که نکند

اینان در اثر سرطان پستان مجبور به قطع کامل این اندام شده اند یا شاید با بستن

شکم بند یا گن ترتیبی عمداْ داده شده است که این مجریها همچون مردان صاف سینه

بنظربرسند. این رویه در مورد دیگر برجستگی های اندام زنانه نیز به سختی رعایت

می شود. بطوریکه حضور زنان در برنامه های تلویزیونی  محدود به زاویه مشخص

 و منحصر به  فردی از پیکر و چهره آنهاست. و این تفریط کاری به اندازه ای رونق

داده شده است که شما هیچگاه نمی توانید اندامهای پایین بدن را در زنان تلویزیون ببینید

حتی حرکت دوربین در هر چرخش بدن  زنان متوقف می شود ( کات) این روال سوال

برانگیز آنچنان ادامه می یابد  که به این گمان می افتی که فقط یک رویه از زنان مطلوب

تلویزیونیان است با اینکه با پوشش های اضافی در زیر مانتو زنان تلویزیونی را تبدیل به

پنگوئن های بزرگی می کنند ولی باز هم حداکثر احتیاط را در نشان ندادن برجستگی های

احتمالی قابل بروز از روی لباس به خرج می دهند این تحریف از زنان در تلویزیون در

تقابل کامل با واقعیات جامعه کنونی ایران دارد. این عملکرد حتی از سینمای ایران نیز

عقب تر است. این تفریط  نهادینه شده نقطه مقابل افراط فیلمهای ماهواره ای مستهجن

است. یعنی زاینده اشتیاق بینندگان به دیدن فیلمهای آنچنانی ، همین تحریفهای اینچنینی

تلویزیونی از زنان است. فرهنگی که نمایش ناقصی از زن را می پسندد ناگزیر

خود نیز ناقص است.  ...........

 

 

 پنگوئنئیسم :

 الگوی ایده آل زن  تلویزیونواره ای ایرانی : اندام تخت و بدون هر گونه برجستگی !

البته پنگوئن بسیار پرآب و رنگ تر است. ولی سر مقنعه گونش جای بسی تامل

دارد هر چند که باید گفت در تلویزیون پنگوئن را هم تحریف نموده اند. و مدل زیر را 

عملاً از پنگوئن ساختگی خود در مورد زنان اجباری و تحمیل کرده اند:

کلاغیسم : مدل انسانی تحریف شده از

پنگوئن سینه سفید ،رایج در تلویزیونستان!

 طالبانیسم در تلویزیونستان

 مانتو و مقنعه های بلند و کوتاه برگرفته از پوشش راهبه های مسیحی قرون گذشته در

فرانسه و اروپا است.

زیرا پیش از این در فرهنگ ایرانی نشانی از این پوشش وجود نداشته است.

پوشش زیبای زنان ایرانی از خراسان و خطه شمال گرفته تا بلوچستان و خطه جنوب

و پوشش لری و کردی وعشایری همه ضمن برخوردار بودن از یک جور یگانگی فرهنگی

حافظ حجاب زن نیز بوده و در عین حال هیچگاه شکوه زنانه را مدفون ننموده اند.

یعنی درست بر خلاف پوشش من درآوردی و عاریه ای چادر و  مانتو و مقنعه ای کنونی

 که زن را با تمام شکوه و زیبایی زنانه در خود مدفون می کند .

اگر چادرهای مشکی و تیره و تار و دل سیاه کن کنونی از انگلستان یا مانتو و مقنعه های

ذوق خفه کن از فرانسه آمده اند پس به طور حتم سنت زنده بگور کردن دختران نیز به

روش این قرن در انبوهی از پارچه های تیره از سنت جاهلی عرب نشات گرفته است.

و آنچه به تازگی تحت عنوان چادر ملی باب شده است چیزی جز همان لباده های عربی

گل وگشاد نیست که مردان عرب بدون هرگونه شرت و مایو به درون آن می خزند.

البته با تغییر رنگ از سفید به سیاه در ایران واز برای مرد به برای

زن در ایران ،  گزینش رنگ سیاه برای پوشش

 عمومی زنان

از کدام سنب و سوراخ تاریخ سر در آورده ؟آیاشما می دانید؟  ....

شاید رنگ سیاه استعاره برگرفته از سیاهچاله های فضایی باشد.

که هرگونه نوری را در خود زنده به گور می کند  و زن را همچون

 یک سیاهچاله که گرانش شدیدی در جذب مردان دارد به نمایش

می گذارد یا شاید حجم های سیاه متحرک زنان با ماده سیاه که

۷۵٪ کائنات را تشکیل می دهد  در ارتباط باشند.

ولی هر چه که باشند و نباشند بی شک ارتباط کامل با میزان افسردگی شدید در

زنان ایرانی دارد. چون طبق برآوردها ، زنان ایرانی دارای بالاترین میزان افسردگی

در میان زنان جهان هستند.

تلویزیونستان جایی است که 

 

زنان درآن کمتر از مردان

 

زن می مانند و می نمایند!

 

مجریهای خانم گون و هنرپیشه های زن انگارمردان

 

بی ریش و سبیل خوش سیمایی هستند که در اثر 

 

مانکنیسم تحمیلی تلویزیون تبدیل به پنگوئن های

 

دست و پا یخ زده ای شده اند که توانایی  در

 

حرکات و بازیهایشان را از دست داده اند .این

 

مانکنهای زنانه جاندار با پوشش اسلامی

 

مجهول الفرقه شان که  شاید بتوان به آن

 

تالبانیصم تحریف شده نام نهاد،جلوه ای

 

تحریفی از زن ایرانی و فرهنگ زنانه ایرانی

 

را به نمایش می گذارند.

 

 

پوشش مجهول الفرقه  زنانه در

 

 

        تالبانیصم  تحریفی

 

 

          طلویذیون

 

اگر پنگوئن سرتا پا سیاه بیانگر سلیقه گردانندگان" زن لباس پوش" کنونی ایران باشد،

در برابرشتر مرغ با آن رقص چرخشی جذابش و آن گردن و رانهای لخت و عور ودلکشش  و

آن پرهای شهلا و عیاش طلبش ، نماد کاملی از زن در سایر مجامع به ویژه

 ماهوارستان خواهد بود.

شتر مرغیسم : الگوی ایده آل زن ماهواره ای.

 

اگر ذهن را از کنش و واکنش های بالا یعنی مدل پنگوئنی سیاه جامعه کنونی ایران و

مدل شترمرغی ماهواره ای رها  و با ذن کاوه در این پدیده کنکاو کنیم آنگاه می توان گفت:

نه این خوبه نه اوشون     لعنت به هردوتاشون

با در نظر گرفتن فرهنگ اصیل ایرانی و پوشش های شاد زنانه در میان اقوام

ایرانی ، کاوه مدل طاووس را  برای زن ایرانی پیشنهاد می کند:

طاووسیسم :مدل کاوه، مدلی منطقی برای زن ایرانی

شاد و پرشکوه و در عین حال

پوششی با وقار و پر حجاب

و ضد افسردگی و همخوان با

فرهنگ  تمام اقوام ایرانی وعشایری

با جایگزینی روسری بجای مقنعه های سیاه این امکان فراهم می شود

 که زن ایرانی از روسری های رنگارنگ و با شکوه و خوش

ترکیب در پوشاندن گیسوان خود بهره بگیرد.و نیز با حذف چادر

 سیاه و تبلیغ و ترویج چادر رنگی این امکان دست می دهد که

سطح جامعه با رنگهای شاد مزین و افسردگی از زن و مرد

سترده شود. و از همه مهمتر با حذف چادرهای گران سیاه و رواج

چادر رنگی خانواده های کم درآمد و بی درآمد هم از مضیقه و

تنگی تهیه چادر مشکی در آمده و...........

 

نمونه هایی از زنان  دلخواه خارجی در فیلمها و سریالها ی خارجکی:

۱.نمونه دلخواهی از زن  ماهواره ستیزان

 

۲.نمونه دلخواه زن ماهواره پرستان 

---

http://www.daneshkavan.com/

 کاوه آهنگر

مدیرعامل شرکت علمی صنعتی پژوهشی دانشکاوان

شماره ثبت ۱۲۱۰