|
|
|
|
|
تحریف سهراب سپهری: از صغیر و کبیر و دانشجو و استاد و دکترا و فوق دکترهای دانشگاهی که ادعای بسیاری دارند بلد نیستند حتی این شعر سهراب سپهری را در زیر درست بخوانند : من مسلمانم/ قبله ام يك گل سرخ،جانمازم چشمه،مهرم نور/ دشت سجاده من/من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم/ متبلور شده است. سر گلدسته سرو/ من نمازم را/ پي تكبيرة الاحرام علف مي خوانم/ كعبه ام مثل نسيم/ مي رود باغ به باغ/ مي رود شهر به شهر/ آغاز این شعر را همه به صورت اخباری می خوانند یعنی انگار شاعر مذهب خود را بیان می کند . مانند جملاتی همچون : من بیمارم من شاعرم - من خوابم من منم ... در حالی که این آغاز شعر : (من مسلمانم )را باید با حالت تاکیدی و تفهیمی و هشدار دهنده خواند. یعنی به صورت : « من ؛مسلمانم!» يعني منظور سهراب با گفتن اين شعر آن بوده است كه مسلماني حقيقي را در ديني طبيعي و نه فرا طبيعي معرفي نمايد . يعني سهراب انگار همچون ابوعلي سينا مي گويد: محكمتر از ايمان من ايمان نبود ! اگر غير از اين بود اصلاً شعر سهراب بي معني مي شد. چون قبله هيچ مسلمان كليشه اي گل سرخ نيست بلكه اتاقي از خشت و سنگ به نام كعبه است. و مهر هيچ مسلماني نور نيست بلكه تكه اي كلوخ و سنگ است و اذاني كه باد بگويد و گلدسته اش سرو باشد اصلاً با اذان عربي و گلدسته و بلندگوي مسلمانان مردم آزار جور در نمي آيد. و حجر الاسود سياه سنگي چه نسبتي با روشني باغچه مي تواند داشته باشد و تكبيرالاحرام مذهبيون مناسك پرست كجا و تكبيرالاحرام علفين سهراب كجا؟ دشت سهراب كجا و سجاده نخين مسلمانان كجا ؟ عرفان طبيعي از بند بند شعر سهراب مي ريزد . و اين توصيفات به هيچ وجه به مسلماني رايج ارتباطي ندارد سهراب با گفتن من! مسلمانم! ( = مـــــــــــــــــــــــــــــن مسلمانم. ) مي خواهد بگويد كه شما مسلمان نيستيد و مسلماني واقعي آن است كه سهراب در شعرش بيان كرده است كه هيچ ارتباطي با مناسك خشك عبادت در ميان مسلمانان ندارد. پس جاي تاسف است كه تاكنون هيچ كس اين شعر را درست نخوانده است. و از اين تاريخ به بعد اين شعر سهراب گونه خوانده خواهد شد . همه مي خوانند : من مسلمانم كاوه مي خواند : مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن مسلمانم! |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و سوم تیر 1386ساعت 19:28 توسط کاوه آهنگر
|
|
||