تحریف فرهنگ و میراث فرهنگی از نوع دیگر توسط سیصدی های داخلی:

در یازدهم مهرماه ۱۳۸۵ مجری اخبار شبکه تلویزیون ایران با چهره ای بشاش

اعلام کرد:" اکنون توجه شما را به تصاویری از مراسم برگزار شده جشن مهرگان

در شیراز جلب می کنم."

من که تا آن موقع به تلویزیون نگاه نمی کردم با کنجکاوی شوق زده ای

به آن خیره شدم ولی مجری تلویزیون هم مدت ۳۰ ثانیه به من خیره شده

بود با خودم گفتم آه نه سرکار نذارید !! درست حدس زده بودم خبری از نشان

دادن تصاویر جشن مهرگان نبود. با این ترفند هم خبر را گفته بودند و هم گزارش

آن را نشان کسی نداده بودند. این تحریفی است که تلویزیون نسبت به فرهنگ

باستانی ایران مدتها پیش از ساخت فیلم ۳۰۰ انجام داده بود!!!

بقول کاوه : چون که سیصد آید دویست و نود هم پیش ماست!!

در ادامه خیره شدنهای من و مجری زن به همدیگر که لحظات دلهره آوری برای

هردویمان داشت سپری می شد سرانجام مجری پس از خیره شدن به

سمت نامشخصی اظهار کرد: « که بینندگان این گزارش آماده پخش نیست

توجه شما را به گزارشی از گاوبازی اسپانیایی جلب می کنم.»

تا آخر اخبار نشستم که مگر گزارش جشن مهرگان را نشاندهند

ولی خبری نشد. آیا گاو بازی چند تا مست اسپانیایی از

جشن مهرگان چند هزار ساله مهمتر بود؟

برای همین تصمیم گرفتم که سال بعد خودم شخصاً

برای دیدن جشن مهرگان و سده به شیراز یا هرجا ی

دیگر که برگزار می شود بروم. و این جشن های باشکوه ایرانی را

بدون سانسور و کلک در پخش ببینم.

آیا این جشنها میراث فرهنگی ما ایرانیان نیست؟

زمانیکه توریستهای زیادی از سراسر جهان برای دیدن سماع ایرانی  عارفان به قونیه

بر مزار مولانا حاضر می شوند چرا میراث فرهنگی ایران و تلویزیون

بر روی جشن های باستانی ایران سرمایه گذاری نمی کنند ؟ با معرفی

و شناساندن درست این جشنها به جهانیان جاذبه بزرگی در جلب گردشگر

بوجود خواهد آمد. هوچون سماع از همه جای جهان به دیدن جشن مهرگان

و سده و.... ایرانیان اصیل ( زرتشتی ) خواهند شتافت. پس تحریف این

میراث کهن دیگر بس است!!